لغزش آني عقل
نه به تلخي واقعيت ، نه به شيريني رويا ، نه به بي مزگيِ زندگی
Wednesday
من خاموش
تکیه دادم
من به شیشه ی شفاف ، به مردم در حال عبور
من به چراعهایی که شتابان میگذشت ، به گذر زمان
من به لبخند تو به دستان سردت ، من به آرامش تو
من به تو
من به تو
من به تو
من و تو .
1 Comments:
Anonymous پیوند said...
در این دیار بی کسی لبخند می میرد
آهسته قلب عاشقی در بند می میرد
با این همه احساس مصلوب و دل آشوب
بی شک به زودی واژه ی پیوند می میرد ...
(پیوند)